پیشگفتار
به کتاب «بيماری کودکی "چپ روی" در کمونيزم» اثر لنین
کتاب «بيماری
کودکی "چپ
روی" در کمونيزم»
در آوريل و
ترمیمات آن در
12 ماه مه سال 1920
توسط لنين به
رشته ی تحرير
در آمد. اين
کتاب در 8-10 ژوئن به
زبان روسی و
تقريباً در
همين زمان- در
ماه ژوئيه،
ترجمه ی
آلمانی، فرانسه
و انگليسی آن
چاپ شد. لنين
شخصاً در کار
حروف چينی و
چاپ اين کتاب
نظارت کرد، تا
کتاب قبل از
آغاز دومين
کنگره ی
انترناسيونال
کمونيستی
منتشر گرديد.
کتاب مزبور
بين کليه ی
نمايندگان
دومين کنگره ی
انترناسيونال
کمونيستی
(کمینترن)
توزيع شد. طی
ماه های
ژوئيه- نوامبر
سال 1920 اين کتاب
مجدداً به زبان
آلمانی در لايپزيک،
به زبان
فرانسه در
پاريس و به
زبان انگليسی
در لندن چاپ و
منتشر گرديد.
در متن دستنويس
«بيماری کودکی
"چپ روی" در
کمونيزم» در
زير عنوان
اصلی عنوان
فرعی ديگری
نيز بدين شرح
وجود دارد:
«(تجربه ی
مصاحبات عامه
فهم درباره ی
استراتژی و
تاکتيک مارکسيستی)».
در کليه چاپ
های اين کتاب
که در دوران
حيات لنين
منتشر می شد
اين عنوان
فرعی حذف شده
بود. در چاپ
چهارم کليات
و. ای. لنين اثر
«بيماری کودکی
"چپ روی" در
کمونيزم» از
روی متن چاپ
اول، که غلط
گيری آن توسط
خود لنين
انجام گرفته
است، منتشر می
شود.
به درستی این
کتاب در باره
"استراتژی و
تاکتیک مارکسیستی"
است. همواره
در 200 سال گذشته،
از زمان تشکیل
اولین تشکل
های کارگری و
ایجاد بین
الملل اول،
دوم و سوم
(زمان لنین) آن چه
منجر به بحران
های سیاسی و
تشکیلاتی این
سازمان ها شد،
انحرافات
فرصت طلبانه
از یکسو و فرقه
گرایانه از
سوی دیگر بوده
است. لنین از
نادر فعالان
جنبش کارگری
بود که توانست
در اکثر موارد
مشی انقلابی را
در مقابل
گرایش های
انحرافی پیش
برد. گام
برداشتن در
راستای مشی
انقلابی به
ویژه در جوامع
اختناق آمیز؛
همانند راه
رفتن بر روی
لبه تیز یک
چاقو است. هر
لغزش کوچک
فعال سیاسی را
به «چپ» یا «راست»
این لبه تیز پرتاب
می کند. لنین
از نادر
انقلابیونی
که هنر دویدن
بر این لبه
تیز را آموخته
بود! این
«تاکتیک
مارکسیستی» توسط
لنین انجام گرفت
و با صراحت به
افشا گری
مخالفان «چپ
گرا» (فرقه گرا)
و «راست گرا»
(فرصت طلب) پرداخت.
«بیماری
کودکی "چپ
روی" در
کمونیزم»
کتابی است در
برخورد به
فرقه گرایان.
فرقه گرایان
در جنبش
کارگری ایران
نیز وجود
دارند. از
ديدگاه گرايش
های خرده
بورژوایی
مانند
گرایشات «شبه
آنارشيستی» و
«مائوئیستی»،
دنيا همواره
به «سفيد» و
«سياه» تقسيم
می گردد. هر آن چه
به غير از «خود»
آن هاست، در
دنيای «سياه»
جای دارد. اين گونه
تقسيم بندی
البته برای
کسانی که
خواهان خلاص
کردن خود از
بار فعاليت
روزمره و مشقت
بار مبارزات
کارگری عليه
سرمايه داری
هستند، ايده
آل است. دنيای
آن ها «تخيلی» و
«خالص» است.
سناريوی آن ها
چنين خلاصه می
گردد: کارگران
(دوستان شان)
از يک سو، و سرمايه
داران (دشمنان
شان، همراه با
گروه های سياسی
چپ) از سوی
ديگر، در
مقابل يکديگر
قرار می گيرند.
از نقطه نظر
آن ها
استراتژی
کارگران
تشکيل حکومت
شوراهای کارگری
و سرنگونی
دولت سرمايه
داری است، و
تا تحقق کامل
اين خواست
مرکزی
کارگران خود
را آغشته به
هيچ عملی که
خارج از اين
محدوده است،
نبايد کنند.
هر آن چه غير از
اين اتفاق
افتد، «اصلاح
گرايی» و
تمکين به بورژوازی
است. به زعم آن ها
«تاکتيک»
پرولتری،
وجود خارجی
ندارد، و امری
در حوزه
فعاليت گرايش
های «چپ
بورژوازی»
است. اين ها
تصور می کنند
که کارگران
همه يک پارچه
مسلح به آگاهی
سوسياليستی
هستند و تحت تأثير
و نفوذ عقايد
بورژوازی و
رفرميستی قرار
نمی گيرند.
اين ها فکر می
کنند که
کارگران برای
دست يابی به
هدف نهايی خود
(ديکتاتوری
پرولتری)، با
حفظ اصول و
برنامه خود،
نبايد
مطالباتی (مطالبات
انتقالی) طرح
کنند که
بتواند
چارچوب دولت
سرمايه داری را
بلرزاند و
آگاهی
سوسياليستی
را برای کارگران
گام به گام،
در ارتباط با
آگاهی کنونی
شان، طرح کند.
از ديدگاه آن ها
کارگران يک
روزه
«سوسياليست»
می شوند و تمام
عيوب سرمايه
داران را
کاملاً درک
کرده و اقدام
به انقلاب
کارگری می
کنند. ساير مسائل
تنها در خدمت
بورژوازی
قرار دارد و
بس! و هر آن کس
مطلبی غير از
اين سناريوی
«خالص» و «زيبا»
بر لب بيآورد
الزاماً «چپ
دستگاه سياسی
سرمايه داری و
ضدانقلاب»
است! مواضع
فرقه های ی
«شبه
آنارشيستی» و
«مائوئیستی» ايرانی،
همان موضع
«امتناع» از
جنبش کارگری
است.(1)
م.
رازی
آبان
1384
1- رجوع
شود به نگاهی
به چهره ی «فرصت طلبان»
و «فرقه
گرايان» در
اپوزيسيون
«چپ» ایران- م. رازی، کارگر
سوسیالیست 58،
آبان 1377
آدرس انترنتی کتابخانه: http://www.javaan.net/nashr.htm
آدرس پستی: BM Kargar, London WC1N 3XX, UK
ايمل: yasharazarri@yahoo.com
مسئول نشر کارگری سوسياليستی: ياشار آذری
تاريخ بازنويسی: 1384