پیش
گفتار
به
«راجع
به وظائف
پرولتاريا در
انقلاب ما
طرح
پلاتفرم حزب
پرولتاری
در
آستانه اول
ماه مه 1385 تناسب
قوا به نفع
کارگران
ایران در حال
تغییر است.
کارگران
آمریکایی حدود
120 سال
پیش، یعنی سال
1886، تظاهراتی
در شهر شیکاگو
سازمان دادند.
این تظاهرات
به دست پلیس
آمریکا به خاک
و خون کشیده
شد و 4 تن از کارگران در این
تظاهرات کشته
شدند.
متعاقباً روز
4 ماه مه یعنی 3 روز
بعد از این
واقع تظاهرات
وسیع تری توسط
کارگران در
اعتراض به
خشونت پلیس
آمریکا در
شیکاگو ترتیب
داده شد؛ و از
سوی مزدوران
سرمایه داری
بمبی در میان
این تظاهر
کنندگان
پرتاب شد که
منجر به کشته شدن
عده زیادی از
کارگران شد و
در ضمن یک
پلیس هم در
این میان به
قتل رسید. پس
از آن دولت
سرمایه داری
آمریکا بسیج
گسترده ای
علیه کل طبقه
کارگر آمریکا
انجام داد و
موج دستگیری های
کارگران و
محاکمه
رهبران جنبش های
حق طلبانه
کارگران در
سراسر آمریکا
صورت گرفت. تعداد
زیادی از
رهبران جنبش
کارگری را
دستگير، محاکمه
و سپس به
اعدام محکوم
کردند. در پای چوبه دار
یکی از این
رهبران
کارگران
فریاد کشید که
«صدای کارگران
را نمی توان
خفه کرد»! این شعار
پس از 120
سال هم چنان
هر سال در روز
اول ماه مه در
جهان طنین می
افکند. سه سال
پس از این
واقعه، در
کنفرانس
نخست
بین الملل
دوم که یکی از
همراهان کارل
مارکس، انگلس
در آن شرکت داشت،
بزرگداشت
تظاهرات اول
ماه مه را به
عنوان
گرامیداشت
کشتار
کارگران در
شيگاگو، به
عنوان روز
جهانی کارگر
اعلام کردند،
و از آن پس این
روز «روز
کارگر» نام
گرفت و در سراسر
جهان توسط
کارگران جشن
گرفته شد.
در ایران
هم روز
اول ماه مه ،11
اردیبهشت، در
حدود 86
سال است که به
عنوان روز
کارگر، توسط
کارگران
زحمتکش جشن
گرفته شده
است. برای
اولین بار در سال
1299 شمسی روز اول
ماه مه جشن
گرفته شد. و در دوره
هایی که شرایط
مناسب تری از
نظر سیاسی وجود
داشته، توده
های بیشتری در
این روز به
خیابان ها
آمده اند. در
سال 1325 که شرایط مساعد
تری در ایران
وجود داشت،
چیزی در حدود 250 هزار
نفر کارگر در
تظاهرات اول
ماه مه شرکت
کردند. البته
بعد از 28 مرداد 1332
کودتای سیا در
ایران، رژیم
شاه سعی به
سرکوب کردن و
ارعاب طبقه
کارگر گرفت و جشن های
نمایشی توسط
سندیکاها و اتحادیه
های زرد
سازمان داد.
اینها هیچ
ارتباطی به
طبقه کارگر
نداشت و
کارگران خود
تحت پوشش
عروسی و یا
مراسم دیگر،
دور هم جمع
شدند و در
سراسر ایران
جشن ماه مه را گرفتند.
این جشن
های کارگری پس
از قیام بهمن 1357
تا کنون ادامه
یافته است.
در اول
ماه
مه 1381
نيز جشن های
مختلف و تظاهرات
مختلفی در
سراسر ایران
هم از طرف محافل
و تجمعات
مستقل کارگری
که به صورت
مستقل از دولت
و هم از طریق
خانه کارگر
سازمان داده
شد. اول ماه مه 1382
حتی
راهپيمايی
«خانه کارکر»
هم با ممانعت
روبرو شد. اما
تجمعات کوچک کارگری
در سراسر
ايران روز
کارگر را جشن
گرفتند.
در سال 1383
در سقز
راهپیمایی
اول ماه مه
مورد تهاجم
نیروهای ضربت
دولت سرمایه
داری قرار
گرفت و عده ای
از فعالان
کارگری
دستگیر شده و
پس از چند ماه
احکام سنگینی
علیه 5 تن از
آنها صادر شد.
البته این
احکام به علت
مقاومت خود
کارگران
درگیر و
فشارهای بین
المللی هنوز
اجرا نگشته
است.
در
سال 1384 با توجه
به تهاجمات
لجام گسیخته
نیروهای
ضربت سرمایه
داری بر بدنه
جنبش کارگری،
دستآوردهای
مهمی داشته
ایم. اعتصابات
و اعتراضات
کارگران
اتوبوسرانی
شرکت واحد و
اعتراضات بین
المللی و یک پارچه
در حمایت از
کارگران شرکت
واحد و سایر کارگران
نشانگر روند
تغییر
تناسب قوا به
نفع کارگران
بود.
به
سخن دیگر دولت
سرمایه داری و
صاحبان سرمایه،
در راستای
همسویی با
نظام سرمایه
داری بین المللی
و نجات خود از
بحران عمیق
اقتصادی؛ و استقامت
و پیگیری
کارگران در
دفاع از خواست
هایشان،
مجبور به عقب
نشینی در
مقابل
اقدامات
کارگران و
همقطاران بین
المللی
کارگران در
سطح جهان شده
است.
مهم ترین ضعف
جنبش کارگری
ایران عدم
هماهنگی و پراکندگی
و عدم داشتن
تشکیلات بوده
است. اتحاد عمل
نخستین گام در
راه تشکیلات
کارگری است.
اتحادی بر
اساس اشتراک
عمل بر محور
مطالبات
مشترک کارگری.
توافق بر محور
عمل مشخص
همراه با تحمل
و احترام
متقابل به
نظرگاه ها و
تعلقات
تشکیلاتی سایرین
تنها روش
دموکراتیک و
درستی است که
می توان اتحاد
عمل کارگری را
شکل داد.
اتحاد بر محور
مطالباتی
مانند «آزادی
زندانیان
سیاسی»، «حق تشکل
مستقل کارگری»
و به ویژه «حق
اعتصاب» می
تواند آغاز گردد.
در
آستانه اول
ماه مه، 11
اردیبهشت 1385،
مقاله لنین در
مورد اعتصاب
در صفحات یکی
از روزنامه
های ایران
انعکاس یافته
است. اما،
دیگر پیام
لنین در مورد
سازماندهی
انقلاب آتی و
ایجاد حزب پیشتاز
کارگری بوده
است. کارگران
ایران امروز نیاز
به حزب خود
دارند تا در
مقابل
اجحافات دولت
سرمایه داری
به شکل پیگیر
از حقوقشان
دفاع کرده و
حکومت خود را
استقرار کنند.
از
اینرو به
مناسبت اول
ماه مه 1385 مقاله
ارزنده لنین "راجع
به وظائف
پرولتاريا در انقلاب
ما" انتشار می
یابد.
امیدواریم که
کارگران پیشرو
و جوانان
ایران از
تجربه انقلاب
اکتبر 1917 درس هایی
ضروری را برای
انقلاب آتی
گرفته و تدارک
ایجاد یک حزب
پیشتاز
کارگری را
آغاز کنند.
مازیار رازی
11 اردیبهشت 1385
آدرس
انترنتی
کتابخانه: http://www.javaan.net/nashr.htm
آدرس
پستی: BM IWSN, London WC1N 3XX, UK
ايمل:
yasharazarri@yahoo.com
مسئول
نشر کارگری
سوسياليستی:
ياشار آذری